ΟΚ, και στα 2 ματς δεν ήμασταν εμείς το φαβορί, ιδίως με τις απουσίες με τις οποίες εμφανιστήκαμε στο γήπεδο, αλλά όσο και να πεις, δεν σου κάθονται εύκολα δύο κίτρινα φύλλα σε 4 μέρες.

Τη Δευτέρα στη Μίκρα, με απόντες Πεγιά και Κουλουμπή και Νεράτζη να εγκαταλείπει για να κάνει 6 ράμματα στο φρυδάκι του, ο εκ των φαβορί για την άνοδο Γαλαξίας περιορίστηκε μεν στους 61 πόντους (τους μισούς από τον Γιαννούλη), οι οποίοι ήταν υπεραρκετοί απένταντι στους 52 δικούς μας (οι μισοί από τον Ταρπάγκο). Στα πρώτα 20 λεπτά η ΑΕΕΤ ήταν μέσα στο παιχνίδι, δημιουργώντας προσδοκίες (13-12 δεκάλεπτο, 28-27 ημίχρονο), οι οποίες ωστόσο διαψεύστηκαν στην 3η περίοδο. Μόσχου και Γιαννούλης έδωσαν εύκολες λύσεις στους γηπεδούχους, η άμυνά μας δεν ανταπεξήλθε (έφαγε εύκολα 25 πόντους) και η επίθεσή μας παρέμεινε σταθερά μέτρια (13 π.) Η διαφορά που δημιουργήθηκε δεν μαζεύτηκε στην τελευταία περίοδο, παρά τη βελτίωση του παθητικού μας (επιμέρους σκορ 8-12), για να καταλήξουμε στο τελικό -9 (61-52) που άφησε γλυκόπικρη γεύση...

Η γεύση πήγε να στρώσει στα 15 πρώτα λεπτά του αγώνα Κυπέλλου με την Μηχανιώνα την Πέμπτη, όπου με ακόμη περισσότερες απουσίες αυτή τη φορά (Πεγιάς, Νεράτζης, Παπαιωάννου, Βαρδάκος), η ΑΕΕΤ υπερέβαλε εαυτόν και δημιούργησε αντίστοιχες προσδοκίες. Έκλεισε το 1ο δεκάλεπτο προηγούμενη 25-27 (!) και συνέχισε στο ίδιο παραγωγικό μοτίβο (μπρος και πίσω όμως) μέχρι το 15ο λεπτό. Κάπου εκεί οι ψευδαισθήσεις τελείωσαν, ο Ποσειδώνας συνέχισε να σκοράρει ακατάπαυστα και πήγε στα αποδυτήρια φτάνοντας στους 52 πόντους, 11 περισσότερους δηλαδή από τος 41 της ΑΕΕΤάρας (δεν τους λες και λίγους). Η διαφορά πήγε 4 κλικ παραπάνω στο 3ο δεκάλεπτο (68-53), κάτι όμως που η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, κάτι που και στο ματς της 1ης αγωνιστικής ροκανίσαμε τη διαφορά στην τελευταία περίοδο, λες "μπας και..."... Χρειάτηκαν 2 φάσεις για να επανέλθουμε στην πραγματικότητα. Χαμένη επίθεση για την ΑΕΕΤ, τρίποντο και φάουλ για τον Περδίκα του Ποσειδώνα, η διαφορά πήγε στους 19 και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Το κοντέρ των γηπεδούχων σταμάτησε στα συνήθη επίπεδά τους των 92 πόντων, αφού η αμυντική μας λειτουργία που συνήθως σώζει τα προσχήματα με τέτοιους αντιπάλους δεν έφτασε ποτέ στη Μηχανιώνα. Το τελικό 92-69 δεν σηκώνει πολλές κουβέντες, η δε -δικαιολογημένη- ξινίλα για τους διαιτητές ακούγεται γραφική!

Επιστροφή στην Τούμπα τη Δευτέρα για το ματς με τον ΔΑΣΩ (20:45) μπας και δούμε ξανά το χρώμα της νίκης (ροζ είναι για όσους δεν θυμούνται)!