Συγκεκριμένα, η ήττα από τη ΜΕΝΤ στο Ελ Τούμπικο vol. ΙΙ (στο οποίο παρεμπιπτόντως κρατήσαμε αλώβητο το +6 του πρώτου αγώνα, παρά τις φήμες ότι θα τρώγαμε 7, 17, 27 κλπ), μας αφήνει 7 βαθμούς μακριά από τις θέσεις που οδηγούν αναγκαστικά στη Γ' Εθνική (ή αν αρνηθείς, στη Β' ΕΚΑΣΘ). Είναι προφανές ότι πλέον δεν κινδυνεύουμε με άνοδο (ή πτώση διά της αρνήσεως), αφού ακόμη και με 6 στα 6 δεν προλαβαίνουμε...
Με την ήττα αυτή λοιπόν ολοκληρώθηκε το πανούργο σχέδιο της ΑΕΕΤ για το σερί των επτά (7) συνεχόμενων ηττών που χρειαζόμασταν! Πλέον επικεντρωνόμαστε στο δεύτερο μισό του στόχου, δηλαδή να αποφύγουμε τη 1 από τις 4 (αυτή τη στιγμή) θέσεις που οδηγούν στη Β' κατηγορία. Στόχος ο οποίος, αν η ομάδα πραγματοποιήσει εκεί που πρέπει (παντού δηλαδή) την εμφάνιση του 2ου ημιχρόνου του Ελ Τούμπικο, δεν θα δυσκολευτεί να τον πετύχει.
Πριν το 2ο ημίχρονο βέβαια, υπήρξε και το 1ο, στο οποίο η αλήθεια είναι ότι δεν ήμασταν και ιδιαίτερα προσηλωμένοι σε αυτά που έπρεπε να κάνουμε, ιδίως αμυντικά. Για το λόγο αυτό άλλωστε οι αντίπαλοι με τα μπλε προηγήθηκαν από νωρίς με διψήφια διαφορά (4-15) και έδειξαν να επιβάλουν τον ρυθμό τους στο παιχνίδι. Την κατάσταση άλλαξαν τα τρία συνεχόμενα τρίποντα (1 από Ταρπάγκο και 2 από Πεγιά) που μάζεψαν τη διαφορά πριν τη λήξη του δεκαλέπτου στους 4 (15-19).
Η βολή του Παπαϊωάννου στο ξεκίνημα της 2ης περιόδου μας πήγε στο -3 (16-19) από εκεί και μέρα όμως η ΜΕΝΤ πήρε πάλι αέρα φτάνοντας στο 16-24. Η ΑΕΕΤ πέτυχε τους επόμενους 6 πόντους της μόνο με βολές (2/2 Παπ, 1/2 Πίσα, 2/2 Πεγιάς), με αποτέλεσμα η διαφορά αργά αλλά σταθερά να ανοίγει, αφού οι αντίπαλοι είχαν και άλλους τρόπους να σκοράρουν (βλ. π.χ. τα δίποντα Στεφανίδη και Παπαδόπουλου που πήγαν τη διαφορά στο "10" - 20-30). Ο Πίσα σκόραρε εντός παιδιάς για το 25-32 και μετά ξανά βολές (4/4 Παπ) για το 29-34 που έκανε 29-36 ο "αφισάτος" Γιάννης Κάππος. Ο Πίσα μας ξαναπήγε με δικό του καλάθι στους 5, η διαφορά όμως με το τρίποντο του Παπαδόπουλου, τις βολές του Καλπαξίδη και 2 πόντους ακόμα από τον Στεφανίδη, έφτασε στους 9 στο τέλος του ημιχρόνου (34-43).
Η ΑΕΕΤάρα βγήκε από τα αποδυτήρια αποφασισμένη να εφαρμόσει την "παλιά της τέχνη κόσκινο", δηλαδή εκείνη που η άμυνά της σταματάει να θυμίζει τρύπιο βρακί, σφίγγει και ο αντίπαλος για να σκοράρει ματώνει. Το αποτέλεσμα ήταν οι αντίπαλοι να σκοράρουν κατά 42% λιγότερο στην επανάληψη (εμείς ήδη είχαμε πιάσει το φετινό μας Μ.Ο., δεν γίνονται και θαύματα...) και κούτσου κούτσου το ματς άλλαξε εικόνα...
Η 3η περίοδος ξεκίνησε με 2/2 του έτερου αφισάτου, Ιωάννη Κουλουμπή για να ακολουθήσει το τρίτο τρίποντο του γέροντα Πεγιά που μας πήγε στο 41-46 (είχε μεσολαβήσει το τρίποντο του Παπαδόπουλου για τη ΜΕΝΤ). Ο γέρων δεν είχε στερέψει και με ακόμη ένα τρίποντο μας έφερε ακόμα πιο κοντά (48-44) 6΄ πριν το τέλος της περιόδου. Ο Μιχαηλίδης κάπου εκεί πήρε από το χέρι την ομάδα του και με 8 συνεχόμενους δικούς του πόντους (τρίποντο, δίποντο, γκολ-φάουλ) την πήγε στους 56 πόντους, ενώ εμείς με ζόρι φτάσαμε στους 49 (2/2 βολές Παπ, 1/2 Πίσα και δίποντο από τον Άρη), μείναμε όμως μέσα στο παιχνίδι.
Το οποίο παιχνίδι έφτασε στο απόλυτο "0" στα μισά της 4ης περιόδου όταν οι 5 πόντοι του Άρη και οι 2/2 βολές του Πεγιά, την ώρα που η ΜΕΝΤ δεν σκόραρε με τίποτα, ισοφάρισαν στο 56-56 για να ξεκινήσει το θρίλερ. 57-60 (με δύο πανομοιότυπα καλάθια από τον Μπαγκντασαριάν), 59-60 με την πιρουέτα του Παπαϊωάννου, 59-63 με το γκολ-φάουλ του Ακσεχέρογλου, και ενώ έχουμε χάσει διαδοχικές ευκαιρίες να περάσουμε μπροστά, 62-63 με τρίποντο του Τόλη με ταμπλό (και τεράστιο ξεφύσημα στην κερκίδα). Ο Ακσεχέρογλου χτύπησε για δεύτερη φορά για το 62-65, ο Παπ κατάφερε να μειώσει σε 64-65, αλλά δεν ήταν αρκετό... Το τελικό 64-68 διαμόρφωσε ο Μιχαηλίδης, αφού αμέσως μετά το τρίποντο του Τόλη ξέρασε, και μας έμεινε το ξεφύσημα.
Η ΑΕΕΤ συνεχίζει και δείχνει (όσο και αν δεν φαίνεται παραέξω) ότι μπορεί... Έχοντας τελειώσει με το δύσκολο πρόγραμμα, αφού αντιμετώπισε όλους τους πρωτοπόρους και για λίγο δεν κατάφερε να πάρει μεγάλες νίκες απέναντί τους (Γαλαξίας, Σίνδος, Πυλαία, ΜΕΝΤ χάθηκαν στο τελευταίο λεπτό), έρχεται η ώρα των παιχνιδιών στα μέτρα μας, στα οποία οφείλουμε να παρουσιαστούμε όπως πρέπει από την αρχή μέχρι το τέλος, να τα καθαρίσουμε εγκαίρως και να μην φτάσουμε στα χιτσκοκικά φινάλε (όσο και αν μας αρέσουν), γιατί φέτος μια εσάνς μούτζας μας κατατρέχει....
ΑΕΕΤ, και τα μωρά στα κάγκελα...
